De verscholen eetgewoontes en behoeftes van mensen

 

Wie heeft dat niet, gewoontes? De meeste mensen staan op en hebben hun vaste ochtendritueel. Gaan naar het werk, doen daar hun ding en gaan vervolgens weer naar huis om daar verder te gaan met hun gewoontes. Ook op het werk. Zonder dat we het al teveel doorhebben zijn we toch wel gehecht aan onze werkplek, het kopje koffie en het lunchaanbod in het bedrijfsrestaurant.

 

Binnen veel organisaties verandert de omgeving soms sneller dan je lief is. We moeten allemaal flexibel werken en de in- en uitstroom van collega’s gaat maar door. Als facilitair managers zijn we continu op zoek naar hoe we het beter kunnen doen voor iedereen.

Ondanks vaste gewoontes zie je de wereld veranderen. Gewoontes blijven, maar dan op een andere manier. Mensen verwachten op ieder moment van de dag zelf te beslissen wat ze doen, wat ze eten en waar ze dit doen. Faciliteiten als catering die in het verleden tussen bepaalde tijdsblokken en met een simpel en beperkt assortiment werd aangeboden is allang niet meer voldoende om te voldoen aan de huidige tijdsgeest.

Maar wat is datgene wat wij moeten aanbieden? Hoever ga je als organisatie en hoe kom je erachter welke dingen echt verscholen zitten in de gewoontes en behoeftes van mensen?

Vraag je de gemiddelde medewerker wat hij/zij van de dienstverlening vindt, dan krijg je een het antwoord “wel prima”. Er zijn altijd wel verbeteringen, maar die zijn vaak gebaseerd op de huidige dienstverlening. Maar is dit wel de dienstverlening die we eigenlijk willen?

Ook dienstverleners zijn gewend aan gewoontes, in het aanbod, maar ook in initiatief nemen en meedenken. Zou het niet mooi zijn als we met zijn allen de gewoonte krijgen om continu “aan” te staan. Acteren op wat dát moment voor je klant belangrijk is.

Maar gewoontes doorbreken is nog niet zo gemakkelijk. Door een opdrachtgever ben ik gevraagd mee te denken in het uitzetten van een aanbesteding voor een nieuw cateringcontract. Het is niet zo dat ze nu niet tevreden zijn, maar het sluit voor het gevoel niet helemaal bij de huidige tijdsgeest. Om tot de kern van de vraag te komen, ben ik samen met de opdrachtgever met een divers groepje stakeholders om tafel gegaan. Een brainstorm niet gericht op het huidige aanbod maar de mens/medewerker centraal. We zijn per moment van de dag gaan afpellen waar de behoefte ligt.

De conclusie was dat het huidige aanbod prima is, maar toch het gevoel dat het niet helemaal aansluit. Per moment van de dag hebben we bepaald waar behoefte aan is en of dit eventueel door een cateraar ingevuld kan worden. De kern is dat men tevreden is omdat we dit nou eenmaal gewend zijn, meedenken vanuit de cateraar is niet nodig omdat men zelf aangeeft wat er anders moet. Maar als je even doorvraagt zou het toch fijn zijn als iemand met expertise hier zelf proactief meedenkt en je verrast. Het aanbod is goed, maar er is voornamelijk behoefte aan meedenken, creativiteit bij veelvuldig terugkerende bijeenkomsten. Naast de hoofdmaaltijd, de lunch, is er ook een zekere behoefte aan voedsel gerelateerde producten de gehele dag, maar hiervoor hoeft niet de hele dag het restaurant open te zijn.

Met deze gegevens op zak heeft de aanbesteding inhoudelijk vorm gekregen. En nu hopen dat de dienstverlener dit voelt, ziet, hierop acteert, kansen ziet en hier een gewoonte van maakt!

Heeft u vragen over deze blog?
Neem gerust contact op met Amanda

bel-button-Amanda

Back to Top